Car-for-cash: mensen de vrije keuze geven, wie kan daar nu tegen zijn?

Door Daphné Dumery op 10 juli 2017, over deze onderwerpen: Parlementair werk, Verkeer


An wordt aangesproken om voor een bedrijf te komen werken. Haar loon zou hetzelfde zijn als bij haar huidige werkgever maar ze krijgt er bovenop een nieuwe wagen. Een doorsnee wagen met een cataloguswaarde van om en bij de 25.000 euro.  De wagen zelf heeft ze niet nodig om haar functie uit te oefenen. Dus een pure salariswagen. Meer loon wil de werkgever haar niet geven, de loonkosten zijn voor hem immers te hoog.

Van dergelijke salariswagens rijden er vermoedelijk 500.000 rond op onze wegen. Al die wagens worden belast als voordeel van alle aard. Een systeem in het leven geroepen door de vorige regeringen om een antwoord te kunnen bieden aan de hoge loonkosten.

De ambitie van deze regering is groot. Een tax shift realiseren doe je door de personenbelasting te doen dalen. Aan het geërfde systeem van de salariswagens tornen door de personenbelasting te verhogen is dan ook uit den boze. Toch willen we iets doen aan de mobiliteit, willen we het aantal wagens verminderen op de weg, willen we een groenere en duurzamere samenleving. De economische schade veroorzaakt door de dagelijkse files wordt door de logistieke sector vaak ingeroepen om dringend iets te doen aan het aantal wagens in het verkeer.

Deze regering wil het daarom mogelijk maken dat werkgever en werknemer overeenkomen de salariswagen in te wisselen voor een vergoeding in geld: car-for-cash. De werknemer kan kiezen wat hij met het geld doet. Het systeem heeft dan ook het voordeel van de duidelijkheid en eenvoud. Fiscaal blijven alle voordelen van de bedrijfswagen behouden. De bedoeling is dat elke werknemer in zijn individueel geval een afweging maakt.

Tegenkantingen komen er om evidente redenen vanuit de sector van de leasingwagens. Zij zien hiermee de kaas van tussen hun brood weggenomen worden. 

Het planbureau heeft de maatregel car-for-cash nu onderzocht. Zij komen tot de conclusie dat deze maatregel goed is voor zij die de salariswagen niet veel gebruiken. Maar voor zij die veel kilometers rijden, valt er geen voordeel te halen uit de keuze van cash.

Als An met het openbaar vervoer gemakkelijker gediend is dan met haar salariswagen dan zal zij de 440 euro cash per maand graag bovenop haar loon ontvangen goed wetende dat ze anders een wagen voor haar deur zou staan hebben met een waarde van zelfs 870 euro/maand leasingprijs.

Maar als An haar wagen nodig heeft om de kinderen naar school te brengen en om na het werk boodschappen te halen, dan kan zij gewoon kiezen om haar salariswagen te houden.

De verdienste van deze maatregel is net dat elke werknemer de vrije keuze krijgt. Wie kan daar nu tegen zijn?

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is