Mijn visie

 

Blankenberge en de Kust

Toerisme en handel zijn onlosmakelijk verbonden met elkaar. Een innoverende economie trekt toeristen aan en zorgt voor werkgelegenheid. Om deze handel alle kansen te geven mag de lokale overheid niet verhinderend optreden. De lokale besturen moeten dan ook bij elke beslissing deze afweging maken: “Is de kleine, lokale handelaar gebaat met deze regel?” Waar de lokale overheid wel een belangrijke rol te spelen heeft is bij het regulerend optreden wat betreft de inplanting van grote ketens en baanwinkels. Deze tasten het gezellig winkelplezier aan van de kustgemeente met zijn typische kleinschalige winkeltjes en handelsactiviteiten Daarnaast dient er dringend vanuit de Vlaamse overheid een campagne gevoerd te worden om wonen aan de kust voor jonge gezinnen te promoten. De kustgemeenten hebben immers goede scholen en opvangmogelijkheden, het hinterland is goed bereikbaar met het openbaar vervoer, en de centrumsteden liggen in de directe omgeving. Zo kan de vergrijzing aangepakt worden.

West-Vlaanderen

De haven van Zeebrugge breidt zich uit en is de voornaamste toegangspoort voor de import en export van auto’s. De haven speelt een cruciale rol in onze economie. Daarom ben ik een voorstander van het verbreden van het Schipdonkkanaal. Door het aansluiten van de haven van Zeebrugge op de Seine-Schelde-verbinding zorgen we voor een betere ontsluiting. Het gebruik van de binnenvaart zorgt er tevens voor dat de wegen in de Brugse regio minder belast worden door de containertrafiek. Dat komt zowel de mobiliteit als het leefmilieu ten goede. West-Vlaanderen heeft eveneens een toeristisch beleid dat verder dient te worden uitgebouwd. We moeten ervoor zorgen dat onze Kust, Brugge, het oorlogspatrimonium in de Westhoek en het hoevetoerisme worden ondersteund en gepromoot binnen en buiten onze grenzen. Toerisme is immers van vitaal belang voor de werkgelegenheid in onze provincie.

Ook de Euregio rond de as Doornik-Kortrijk-Rijsel is een element dat onze provincie versterkt. Dagelijks komen heel wat grensarbeiders uit het noorden van Frankrijk en Henegouwen in West-Vlaanderen werken. Zij bouwen mee aan onze economie en stellen hun kennis en arbeid ter beschikking van onze kmo’s en bedrijven. Tenslotte dient de Vlaamse overheid ernstige inspanningen te doen om de braindrain van onze provincie tegen te gaan. Dit kan door een goed en kwalitatief hoger onderwijs aan te bieden. Immers blijven vele West-Vlaamse studenten na hun studies wonen waar zij gestudeerd hebben, denk maar aan de vele West-Vlamingen in Gent.

Vlaanderen

Ik geloof in een Vlaanderen dat economisch sterk staat en zorgt voor de welvaart en het welzijn van al zijn inwoners. Onze regio moet zorg dragen voor de hechtheid van onze samenleving en waken over zijn publieke cultuur, normen en waarden. Vlaanderen moet ook internationaal zijn verantwoordelijkheid opnemen als Belgische deelstaat en later als volwaardige lidstaat van de Europese Unie. Vlaanderen moet een gastvrije samenleving zijn die open staat voor nieuwkomers en hen alle kansen biedt om zich te ontwikkelen en onze gezamenlijke economische en sociale welvaart te versterken.

Om deze doelstellingen te bereiken is een nieuwe stap in de staatshervorming onontbeerlijk. Hoewel de N-VA streeft naar een onafhankelijk Vlaanderen als lidstaat van de Europese Unie ben ik er van overtuigd dat dit proces stap voor stap moet voltrokken worden. Niemand is immers gebaat bij een revolutie. Ik streef naar een evolutie waarin steeds meer bevoegdheden van de federale staat worden overgeheveld naar het microniveau (Vlaanderen) en naar het macroniveau (Europa). Op die manier zal het federale België verdampen tussen die beide niveaus.

Zweedse coalitie

Op 25 mei werd massaal gekozen voor het N-VA-model. En dat is een historische keuze, na een kwarteeuw socialistisch beleid, na een kwarteeuw PS-model die garant stond voor stilstand, die weigerde de nodige hervormingen uit te voeren.

Het debat over de hervormingen van de regering is de voorbije maanden gepolariseerd geraakt, stakingen legden het land plat. 

Duidelijk is dat het Zweedse project moet slagen. Er is geen andere mogelijkheid. Uiteraard zijn er alternatieven. Maar geen goéde alternatieven. Er kon een klassieke tripartite gevormd worden die de belastingen zou verhogen, de overheidstewerkstelling zou laten groeien en de schulden zou laten stijgen. Dat is het Franse alternatief. Kortom: een bevolking die verarmt, terwijl het kapitaal wegvlucht. Dit is echter geen toekomst die we voor onszelf zien. De N-VA staat voor een ander, moediger en ook noodzakelijk beleid. Een beleid voor iedereen die werkt, spaart en onderneemt. Een beleid dat verantwoordelijkheid beloont en zorg draagt voor wie het werkelijk nodig heeft.

Hierbij citeer ik onze voorzitter, Bart De Wever: “We wisten allemaal dat het niet gemakkelijk zou worden. We beseffen maar al te goed dat we niet voor de weg van de minste weerstand kiezen, en dat we heel wat tegenkanting zouden krijgen. Maar we weten evenzeer dat we de juiste keuzes maken. (…) We doen datgene waarvan iedereen diep van binnen beseft dat het noodzakelijk is en dat we het al veel vroeger hadden moeten doen.”

Europa

Ik ben geen voorstander van een nieuwe (wilde) uitbreiding van de Europese Unie. We dienen te streven naar een verdere verdieping en kwaliteitsvolle uitbouw van de huidige Europese instellingen. De Unie moet meer worden dan één grote markt. We moeten streven naar een echte politieke Unie. Ik ben dan ook geen voorstander van het toetreden van Turkije tot de EU, wel van een bevoorrecht partnerschap tussen de EU en Turkije. 

Ook het migratiethema dient in de eerste plaats Europees te worden aangepakt. Zo lang de verschillende lidstaten onafhankelijk van elkaar hun eigen beleid kunnen voeren is het dweilen met de kraan open. Zo lang er verschillen bestaan tussen de lidstaten zal er aan migratie-shopping worden gedaan. Er is wel de Dublin Verordening III (sinds januari 2014), die stelt dat de Europese lidstaat waarlangs een asielzoeker het grondgebied van de EU betreedt, verantwoordelijk is voor de asielaanvraag. Echter, veel te vaak wordt deze regeling genegeerd, en staat de Dublin Verordening nu onder druk om opgeschort te worden. Asielzoekers die betrapt worden zich niet te laten registreren in hun Europees land van aankomst, zouden hun recht op asiel moeten kunnen verliezen. Van mensen die hun land ontvluchten omdat hun leven in gevaar is, mag enige coöperatie verwacht worden wanneer hen internationale bescherming wordt aangeboden. Wanneer een vluchteling op basis van een rechtssysteem bescherming zoekt, heeft hij of zij de plicht ook constructief mee te werken. 

De Europese solidariteit moet versterkt worden door ondersteuning van zowel het grensbeheer (het bestaan van het Schengengebied maakt een doelmatig beheer van de gemeenschappelijke EU-buitengrenzen nodig om een krachtige bescherming te kunnen garanderen!) als van de opvangcapaciteiten (Europa zou er op toe moeten zien dat de lidstaten voldoende middelen vrijmaken), maar ook door irreguliere migratiestromen aan te pakken. Bovendien zouden regionale beschermingsprogramma's versterkt en uitgebreid moeten worden, vooral in de nabijheid van regio's van herkomst, in nauwe samenwerking met het UNHCR. Tenslotte zou Europa mensensmokkel en mensenhandel krachtdadiger moeten aanpakken en een doeltreffend gemeenschappelijk terugkeerbeleid tot stand moeten brengen.